خاتمه بحث در بيان امورى چند استناد فقهاء بر نجاست مشركان به آيهء شريفه تمام نيست اوّل اينكه : بحث نجاست ذاتى مشركان و بطور كلّى غير اهل كتاب از ساير كفّار در كتب روائى ما ذكر نشده است و استناد فقهاء بر نجاست مشركان منحصر است در آيه شريفه : « يأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُوا إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلَا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ »

--> [ 1 ] ، و چنانچه ذكر شد اين آيه دلالتى بر نجاست ظاهريّه ندارد و مقصود از آن خبث باطن و قذارت نفسانى مىباشد ؛ مضافاً به رواياتى كه در باب رضاع و يا در باب نكاح و غيره كه دلالت بر عدم نجاست ذاتى مشركان دارد وارد است . مثلًا روايتى است از : حَميدِ بنِ زيادٍ . . . عَن عَبدِ الرَّحمَنِ بنِ أبىعَبدِاللَهِ قالَ : سَأَلْتُ [ 1 ] - سوره التّوبة ( 9 ) صدر آيه 28 .